سال 82 - آبان ماه

 

بهر جا بنگرم کوه و در و دشت    نشان از قامت رعناتو بینم
بخودت تلقین نکنی که کارم تموم شده ها . نه بابا استارت آدمیت زده شده .
خب منم دیگه این صفحه رو می بندم . از فردا صفحه جدیدی شروع میشه .
همینه دیگه . بهر حال رفت  و ما ماندیم . چه میشود کرد . تو همین وبلاگ مشهد تموم شد - اعتکاف تموم شد - رمضان تموم شد و شاید تو همین وبلاگ عمر ما هم تموم بشه .
خوشا به حال اونایی که زمان ها و مکان ها تمومشون نمی کنه .
و چه بدبختن اونایی که جو زده زمان و مکانند .
                            آخرین همین قسمت رمضان - تا بعد
**__________________________**
 
شب ۲۸ رمضان :
به مناسبت دشت خیلی خوبم در شب ۲۷ منهم یه هدیه برای وبلاگ نویسا و سایت دارهادارم .
اگر به سایت زیر بروید و در بالای صفحه - جای سرچ - نام وبلاگ یا سایت خود را تایپ و سپس سرچ کنید  فقط آن وبلاگ هایی را که به شما لینک داده باشند برایتان نمایش میدهد .
در ضمن میشه اینقدر به تکیه کلامای آپ دیت من تو نوشته هام در پیاماتون گیر ندید ؟
می بخشیدا اما مثل اینکه یادتون رفته « من براتون مادری کردما ؟!؟!؟ »
چند بازم  همین !
**________________________**
شب ۲۷ رمضان :
آخرین شب قدر هم گذشت .
اما آیا خدا هم می گذرد ؟ آیا درب ها هم بسته می شود ؟
 آیا قدرت خدا کم می شود ؟ خب خیلی حرفا باشه برای شب آخر .
اما نقدا اینکه - البته از نظر حقوقی عرض می کنما - نکنه ماه رمضان با تموم شدنش بهانه ای دست ما بده برای برگشت . نه ! رمضان استارت شروع است .
یعنی در اول جاده رهایی قرار گرفتن . رمضان هدفیست برای ایصال به مطلوب نه اینکه خود هدف باشد . یادت باشد شیطونی که داره برای روز آزادیش نقشه میکشه الان داره روی همین پروژه برای تو کار می کند که ترا در مخمصه نرسیدن به هدف گیر بیندازد .
پاتکت رو آماده کن . رمضان وسیله است نه هدف .
اوکی ؟ دتس رایت 
راستی براتون خیلی شاید جالب باشه بفهمین دشت خودم برای شب ۲۷ رمضان چی بوده ؟
اینه : آدم می تونه تنهای تنها در این عالم زندگی کنه و بعد هم بمیره     عجالتا همین !
**_____________________**
 
شب ۲۲ رمضان :
خدایا دو شب قدر گذشت و فقط یک شب دیگر مهلت باقیست .
خودت میدانی دردم چیست .
دردم اینست که این همه مردمی که می آیند اگر از خانه ات نا امید بروند دشمنانت خوشحال میشوند و آغوششان را باز می کنند .
آیا تو این را می پسندی ؟!؟
دردم اینست که جوانان صبر جمیل ندارند و تو هم برای چیزی که ندارند حتما امتحان نمی گیری .
غیر ازین است ؟
دردم این است که آغوش بسته تو دارد جامعه ما را به سمت شیاطین می برد .
دردم این است که حیوانیت ها دارند جای ملکوتیان را می گیرند .
وآیا که غیر تو می تواند ما را دستگیری کند .
به من اجازه بده با همه وجود فریاد بزنم : الهی و ربی من لی غیرک .
و در آخر :
                 دردم اینه یه یار دارم     نمی دونم چه شکلیه !!؟
                                             همین !
**_________________________**
 
شب ۱۷ رمضان
وای ی ی ی ی ی !!    
شبای قدر داره می رسه . من نمی دونم خدا فقط شبای قدر خوب نگاه می کنه یا نه . اگه اینطوری باشه خاک تو سرم شد . هنوز همون قبلیم بی هیچ تغییری و البته بی هیچ مددی . اگه نبود ماه رمضون روم نمیشد بگم اما حالا که هست بذار بگم .
خدایا بی مدد نمیتونم .    
                                 نمی تونم . نمی تونم .
                                                                  این دیالوگ آخرمه !!
**________________________**
 
شب ۱۶ رمضان
به شبهای قدر نزدیک می شویم . میدونید بالاترین پیام دعای ابوحمزه چیه ؟
اینکه ما بتونیم به خدا اثبات کنیم که اگر گناهی هست از جوانی و بچگی و قصور ماست . اگرنه ما دعوایی با خدا نداریم . من با تو مخالفت کنم ؟؟ غلط می کنم !!
دل ما اسیر توست . دیدّ ما منتظر توست . چون احساست نمی کنم اینقده بد شدم . خدایا تا شبای قدر یه کمی بهم احساس بده . نکنه تعریفای مردم باورم بشه . نخیر من هیچم هیچ .
شاید عبادت اول این شبای مونده تا شب قدر تکرار این فراز ابو حمزه با شه :
ما انا یا سیدی و ما خطری . خدایا من درمقابل تو اصلا حساب نمیشم .
پس اگه بگم هیچم هم غلطه .
                                            یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح .
**______________________**
 
شب ۱۴ رمضان :
ماه داره به نیمه می رسه . آیا مهمانیم یا در زندانیم ؟!
آیا رمضان ها و امثالش زندانی است که در آن نمی توانیم گناه کنیم و در انتهای آن نفس راحتی می کشیم که بار دیگر زمینه گناه فراهم شده است ؟
من معتقدم مهمانی زورکی نمی شود . مهمانی از اول شوالست . حالا فقط زندانیانی هستیم که به اجبار محیط و شرم از نرسیدن به مطامع شبهای قدر کمی کمتر بدیم .
                           همین است ؟!
**________________________**
------------------
همه بچه های واحد های مختلف دارن وبلاگ می زنن . وبلاگ قشنگ واحد شهدا هم معرکه است .
اما رمضان !؟ 
رمضان می رود و الان شب ۱۲ رمضانه . آیا این بار چه می کند  ؟
من اینو میگم ،
ای ماه خدا . ای مهمونی با صفا :
این بار یا سیاهیهای منو ، تاریکیای دلمو ، زشتیهای وجودمو ببــــر ، یا خودمو !!!
                      جدی همین !!
**___________________________**
 
 

 

 

رمضونه ، رمضونه  ......  دلا خونه ، دلا خونه

 

دوای درد غریبا  ........  آقا جونه ، آقا جونه

----------------

باز رمضون رسید . نمی دونم امسال چی میشه ؟

 

بازم مثل همیشه منم و عدة زیادی که دستاشونو میذارم تو دست خدا و آروم با خنده میرن یا نه ، خودمم یه چیزی میشم .

 

نمی دونم بازم پل جهنم میمونم یا میشه منم یه نیم رخی از جمال یارمو ببینم .

 

رمضون اومد و من دلخسته و غمزده ای که میخوام برای همه از مهر خدا بگم . اون مهری که خودم فقط آدرسشو بلدم .

 

 مهری که مانند خرمایی بر نخیل به دست کوتاه من میخنده .

خدایا :

خسته ام . اما گویا تو همین خستگی را بر من میپسندی .

 

شکسته ام اما با رضای تو صورتم را سرخ می انگارم . چه کنم ؟

 

خدایا بغضی همة وجودم را گرفته . بغضی از همه چیز و همه کس .

 

بغض غربت و تنهایی و جا ماندگی .

از شهدا ؟؟

 

نه بابا ! از همین چوونایی که هزار تا هزار تا میان و میرن و می پرن و من تنها نظاره گر رفتنشادابشونم .

 

آن مرغ خوش آواز چه زیباست به پرواز 

 

/ 0 نظر / 93 بازدید