بازمانــــده تنهــــــا
 
آرشیو کل وبلاگ سابق سید محمد انجوی نژاد

8 / 1 / 90

نایب الزیاره همه بودم مشهد



همیشه فک می کردم چی میشه اینقدر برگشتن از مشهد سخت میشه و تضاد بین خونواده امروز و اینجا و کاروان مشهد چیه و همیشه هم میدونستم جواب این سوالو اما تا حالا کنار هم نچیده بودمش
حالا چیدیم تا چی چی بشه و خدا چی چی بخواد و شما چی چی برداشت کنی و یه شونصد تا چی چی دیگه
 در کل این بحث دوس داره بپردازه به یه مشکل فکری که اتفاقا بیشتر مذهبیا درگیرشن
مقدمه 1 : در روایت داریم قطعه ای از بهشت در خراسان قرار دارد . یعنی حرم اقا قطعه ای از بهشته و طبعا خصوصیات بهشتو داره که مهمترینش ارامشه
واقعا تو هیچ مکان زیارتی اینقدر شادابی و رضایتو تو چهره زایرا نمیشه دید . دقت کردین ؟
مقدمه 2 : این ارامش تو کاروان و جمع و بگو بخندا و خوردنا و خوابیدنا دیده میشه . حتی تو اتوبوسا و ..... خلاصه همه چی
مقدمه 3 : برا عده ای که هیچ چی غیر از دنیا و لذتاش نمی بینن این حرفا چرت مطلقه . قبول !! دعوا هم نداریم !! ادامه چرتا :

ذی المقدمه :
ببینید قرار نیست دنیا بهشت باشه . لذا اگه از بهشت برگشتی و دلگیری بدون دنیاست و دلگیری هم مدتی بعد جاشو بعادت میده . عادتی که اگر هر از چند وقت نری بهشتو تجربه کنی چه تو مشهد چه تو بقیه محیطای معنوی دیگه اصلااااا یادت میره اون ارامش و بهشتو حسابی بدنیا خو میگیری و عادت می کنی بد رقم
صغری : ادم ها دو نوعند : یکی کسایی که اگه یکی دو تا سه تا چار تا پنج تا اصن ان تا مشکل تو زندگیشون باشه فک می کنن دنیا بهشتیه که توش همه چیو باختن و غصه دارو داغون و شکست خورده ..... در حالیکه کلی وظیفه و تکلیف و حتی خوشی و توانایی براشون روزی شده که بدلیل توجه باون قسمت ناتواناییاشون نمی تونن بتواناییاشون فک کنن و دنیای خودشونو شیرین کنن
 یکی تو درس چیزی نشده یکی شده . یکی خوشگل شده یکی نشده . یکی ازدواجش موفقه یکی نیست . یکی سالمه یکی مریض . یکی قویه یکی ضعیف . خلاصه صفات مثبت و منفی بین همه تقسیم شده
و اینکه اونی در دنیا موفقه که اولا مثبتا رو ببینه و تقویت کنه و دوم بدونه اینجا دنیاست ... بهشت نیست . فهمیدی ؟ برادر
پس یه عده در دنیا که خودش ذاتا محل گرفتاریاست - چون بهشت نیست - گرفتار ناتواناییهاشون میشن و عده ای بی توجه بناتواناییها و نداشته هاشون با داشته هاشون عشق و حال و صفا و از همه مهمتر بندگی می کنن

کبری : دنیا پرستانی که فک می کنن باقی و فنا ناپذیرن و همه چیو باید تو دنیا بدست بیارن طبق روایت قدسی چیزی غیر از غم و ناراحتی و حسرت گیرشون نمیاد
 بعضی وقتا بشلوغیای دنیا و کشورا و خیابونا نگاه کن . یه مشت اسکلت بالقوه می بینی که دیر و زود بالفعل میشن با همه ارزوهاشون و دردا و شادیا و .... که شاید بدونن و شایدم ندونن که بابا اینجا دنیاست با همه خصوصیاتش و بهشت نیست .... ووووی زبونم مو در اورد بابا اینجا بهشت نیست

نتیجه :
 از بهشت بازگشتی تا بدونی اینجا دنیاست و باید بسازی نه اینکه بسوزی و بسازی بلکه بسازی از نوع ساختن ها و از این ساختن لذت ببری
 از نوع ساختنی که موقع درس خوندنات بامید موقعیت اجتماعیته و از نوع ساختن خونه ات که با لذت ساختمون اماده بعدی تو ذهنته
عزیز ...... اگه بتونیم تواناییامونو ببینیم و بندگیامونو و عاقبتمونو و ...... دنیا برامون رضایت بخش میشه بامید بهشت و اخرت
 اغلب مذهبیای مشکل دار با خدا و دنیا و زندگی مهمترین دلیلشون اینه که فکر کردن دینداریشون میتونه دنیاشونو بهشت بکنه در حالیکه اینجا دنیاست . بهشت نیست
اکی ؟

همین !!؟
اینم ببینید : عیدی من
http://www.rahpouyan.com/page.asp?tid=278

**_______________________**

بالاخره سومین سالگرد بمب گذاری رهپویان وصال رسید
ویژه نامه بمب گذاری رهپویان وصال در جامعه مجازی :
http://rahpouyan.com/vc/forumdisplay.php?f=29
 
تو این ساعتا همه گیج و مبهم در پی چگونگی ماجرا بودند و خون شهدا در پی رسیدن بهدفی که برایش تکه تکه شده بودند
ما فارغ از نگاه مردم مشغول رتق و فتق امور و بردن اجساد و انتقال مجروحین بودیم
در چنینی روزایی اوج همدلی بچه ها - نه فقط بچه های کانون که همه دوستان در کشور - بودیم و این اولین ثمره خون بچه ها بود
عده زیادی اومدن و عده ای هم برا همیشه رفتن و تو این سه ساله خیلیا به بهونه های مختلف دیگه کنار ما نیستن و خیلیا هم جدید پیوستن
شهدا رفتن تا ما بمونیم و همدل بمونیم و همراه بمونیم و پای کار بمونیم
تا ما عادی نشیم و انگیزه هامون کمرنگ نشه
خاله زنکیا رو کنار بذاریم و امت محمد ص بشیم و خوبی همو بخوایم و خرخره دشمنامونو با هم بجویم
رفتن تا بزرگ بشیم مرد بشیم صبرمون زیاد  بشه و خوبیامون یادمون نره
رفتن تا ادم بمونیم و چشامونو از اسمون بر نگیریم و دل بدنیای پوچ دور و برمون ندیم
رفتن تا همه جا رو سنگر ببینیم و به بهونه های مختلف زیر اب خدا رو نزنیم و سهم خدا رو تو زندگیمون کم نکنیم
رفتن و عده ای اومدن و دل سپردن و ازون عده باز عده ای فراموش کردن و سر بلاک خور و خواب و خشم و شهوت بردن
گله دارم ....... نه  از شهدا که اونا نرفتن بلکه همه برکات زندگیمونو کانونمونو ازونا داریم
از اون همه ای که اومدن و پیامشونو شنیدن که بموووووونید و اشک ریختن و قول دادن اما فراموش کردن و بازم رفتن . دنیا خوش می گذره !!!!؟؟؟؟؟ و من با همه روسیاهیم و خطاکاریمو بدبختیمو غربتمو نکبت وجودم ... با همه اینا سرمو بالا می گیرم و میگم سال هاست موندم پای اعتقاداتی که امام ق در وجودم دواند و دعا می کنم بمانم تا لحظه دیدنتون بشرطیکه دعام کنید و مراقبم باشید
و اونایی که رفتن .... خوش بگذره ..... !!؟


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۳/۳/٦ توسط سید محمد انجوی نژاد